Kiedy dziś dyskutuje się o sztucznej inteligencji, debaty publiczne zazwyczaj oscylują między dwoma skrajnościami. Z jednej strony istnieją codzienne aplikacje biurowe, które od dawna ugruntowały swoją pozycję dzięki modelom językowym i zautomatyzowanemu przetwarzaniu danych. Pisanie e-maili, streszczanie długich dokumentów tekstowych czy automatyczne tworzenie prezentacji należą obecnie do standardowego repertuaru nowoczesnych struktur administracyjnych. Z drugiej strony, debaty o przyszłości często malują obraz w pełni autonomicznych systemów, które całkowicie zastępują ludzkie decyzje, niezależnie sterują złożonymi procesami lub czuwają nad przemysłowymi przepływami pracy jako odrębne organy kontrolne.